Od tego się zaczęło – prasa drukarska

Od tego się zaczęło – prasa drukarska
Prasa drukarska w swoich czasach zrewolucjonizowała świat jak Internet w XX wieku. Dostęp do treści drukowanych rozpoczął nową erę informacji i utrwalania kluczowych momentów w historii...

Cofnijmy się kilkaset lat…

Prasa drukarska, urządzenie, za pomocą którego tekst i obrazy są przenoszone na papier lub inne media za pomocą farby drukarskiej. Mimo, że typ ruchomy, podobnie jak papier, po raz pierwszy pojawił się w Chinach, to właśnie w Europie druk został po raz pierwszy zmechanizowany. Najstarsza wzmianka o prasie drukarskiej znajduje się w pozwie sądowym w Strasburgu w 1439 r., w którym ujawniono budowę prasy dla Johannesa Gutenberga i jego współpracowników.

Prace przy druku książki

Jak działa prasa drukarska?

Prasy drukarskie używają tuszu do przenoszenia tekstu i obrazów na papier. Średniowieczne prasy używały rękojeści do przekręcania drewnianej śruby i dociskania do papieru ułożonego nad typem i zamontowanego na płycie. Prasy metalowe, opracowane pod koniec XVIII wieku, używały pary do napędu prasy cylindrowej. Prasy płaskie, powstające na początku XIX wieku, używały płaskich łóżek do mocowania typu i albo płyty tłokowej, albo cylindra do mocowania papieru.

Czemu prasa drukarska jest tak istotnym wynalazkiem?

Prasa drukarska jest użytecznym narzędziem do sprawnego komunikowania i rozpowszechniania pisemnych pomysłów i procesów określonych w piśmie. Przed pojawieniem się radia, telewizji, Internetu i innych środków masowego przekazu, materiały drukowane (takie jak traktaty, książki, biuletyny, gazety i czasopisma) były wykorzystywane do szybkiego i skutecznego dzielenia się pomysłami w celu informowania dużej liczby osób o aktualnych wydarzeniach, możliwościach biznesowych, praktykach kulturowych i religijnych oraz w celach edukacyjnych.

Kiedy prasa drukarska została wynaleziona?

Mimo, że typ ruchomy, podobnie jak papier, po raz pierwszy pojawił się w Chinach, to właśnie w Europie druk został najpierw zmechanizowany. Najstarsza wzmianka o prasie drukarskiej znajduje się w pozwie sądowym w Strasburgu we Francji, w 1439 r., ujawniającym budowę prasy dla Johannesa Gutenberga i jego współpracowników. Wynalezienie samej prasy drukarskiej zawdzięczamy oczywiście w dużej mierze średniowiecznej prasie papierniczej, wzorowanej z kolei na starożytnej prasie winiarsko-oliwkowej regionu śródziemnomorskiego.

A co działo się dalej?

Wynalezienie samej prasy drukarskiej zawdzięczamy oczywiście w dużej mierze średniowiecznej prasie papierniczej, wzorowanej z kolei na starożytnej prasie winiarsko-oliwkowej regionu Morza Śródziemnego. Długi uchwyt służył do przekręcania ciężkiej drewnianej śruby, wywierającej nacisk w dół na papier, który był układany na typie zamontowanym na drewnianej płycie. W swojej istocie, prasa drewniana panowała najwyżej przez ponad 300 lat, z ledwo zmieniającym się tempem 250 arkuszy na godzinę drukowanych na jednej stronie.

Prasy metalowe zaczęły pojawiać się pod koniec XVIII wieku, w którym to czasie po raz pierwszy dostrzeżono zalety cylindra i rozważono zastosowanie siły parowej. Do połowy XIX wieku Richard M. Hoe z Nowego Jorku udoskonalił prasę cylindrową z napędem mechanicznym, w której duży centralny cylinder noszący typ kolejno drukowany na papierze czterech cylindrów drukujących, produkował 8.000 arkuszy na godzinę w 2.000 obrotów. Prasa rotacyjna zdominowała szybkoobrotowe pole gazetowe, ale prasa z płaskim łożem, posiadająca płaskie podłoże do trzymania typu i albo płytę tłokową, albo cylinder do trzymania papieru, nadal była używana do drukowania zadań.

Istotną innowacją końca XIX wieku była prasa offsetowa, w której cylinder drukujący (blanketowy) pracuje w sposób ciągły w jednym kierunku, podczas gdy papier jest na nim uderzany przez cylinder drukujący. Druk offsetowy jest szczególnie cenny dla druku kolorowego, ponieważ prasa offsetowa może drukować wiele kolorów w jednym przebiegu. Litografia offsetowa – stosowana w książkach, gazetach, czasopismach, formularzach biznesowych i korespondencji bezpośredniej – była najczęściej stosowaną metodą druku na początku XXI wieku, choć została zakwestionowana przez ink-jet, laser i inne metody druku.
Oprócz wprowadzenia energii elektrycznej, postęp w projektowaniu pras w latach 1900-1950 polegał na dużej liczbie stosunkowo niewielkich modyfikacji mechanicznych mających na celu poprawę szybkości działania. Były to m.in. lepszy podajnik papieru, poprawa jakości płyt i papieru, automatyczne zwijanie papieru oraz fotoelektryczna kontrola rejestru kolorów. Wprowadzenie komputerów w latach 50. zrewolucjonizowało skład drukarski, a coraz więcej kroków w procesie drukowania zastąpiono danymi cyfrowymi. Pod koniec XX wieku nowa elektroniczna metoda druku, druk na żądanie, zaczęła konkurować z drukiem offsetowym, choć w krajach rozwiniętych pod coraz większą presją wydawcy, gazety i inni zaczęli korzystać z internetowych środków dystrybucji tego, co wcześniej wydrukowali na papierze.

Share on facebook
Facebook
Share on pinterest
Pinterest
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Zostaw komentarz!

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *